radom_boksJednymi z najważniejszych ogniw każdej Olimpiady są sporty walki. W obrębie rywalizacji olimpijskiej mamy do czynienia z kilkoma różnymi dyscyplinami podzielonymi dodatkowo na wagi zawodników. Najpopularniejszym, chyba sportem w ramach sportów walki jest boks. Jednak na Olimpiadzie występuje on w specjalnej formie, która odróżnia go od boksu zwanego zawodowym. Boks na Olimpiadzie jest określany jako amatorski, co wynikać ma z większych ograniczeń dotyczących brutalności walki. Po pierwsze zawodnicy występują w kaskach, a ponadto rękawice znacznie bardziej amortyzują ciosy. Większość walk w takiej formule amatorskiej kończy się nie nokautem, ale na punkty. Ponadto walki trwają tylko kilka rund. Wszystkie zawody bokserskie odbywają się w kilku różnych kategoriach wagowych. W ramach zmagań olimpijskich mamy, także do czynienia z japońską sztuką walki, czyli judo. Walka w tej dyscyplinie opiera się na rzutach przeciwnika poprzez zastosowanie różnych technik, które w zależności od stopnia trudności są różnie punktowane. Odwołaniem się, zaś do starożytnych rywalizacji na greckich olimpiadach jest dyscyplina zapasów. W jej przypadku cała walka rozgrywa się w parterze, czyli w pozycji w której zawodnicy leżą, a wygrywa ten, który zdobędzie więcej punktów poprzez odpowiednie przetoczenie przeciwnika.

08-09-10_06-20-47_s400Dyscyplina sportowa, która łączy w sobie niemal wszystkie dyscypliny lekkoatletyczne i uprawiana jest tylko przez mężczyzn, gdyż kobiety uprawiają jej okrojoną formę, czyli siedmiobój . Od zawodników uprawiających wielobój lekkoatletyczny wymaga się, więc niezwykłej wszechstronności oraz wydolności organizmu, gdyż każde zawody trwają tylko dwa dni podczas, których trzeba uczestniczyć, aż w dziesięciu konkurencjach. Niewątpliwie dyscyplinę tę można nazwać królową wszystkich lekkoatletycznych dyscyplin. W każdej konkurencji zawodnik na zawodach zdobywa wyniki, które na podstawie specjalnych tabel przeliczane są na punkty. Wygrywa ten uczestnik, który uzyskał jak największą łączną ilość punktów. Wszystkie zawody rozpoczynają się rano od biegu na sto metrów. Następnie odbywa się konkurencja skoku w dal, pchnięcia kulą, skoku wzwyż i biegu na czterysta metrów. Wszystkie te konkurencje odbywają się w ciągu jednego dnia na lekkoatletycznym stadionie olimpijskim. Dla widzów spędzających długi czas na zawodach jest to doskonała okazja do obserwowania całej rywalizacji w poszczególnych dyscyplinach. Następnego, czyli drugiego dnia odbywają się zawody kolejnym biegu na sto dziesięć metrów przez płotki, rzut dyskiem, skok o tyczce, rzut oszczepem. Całość zawodów kończy bieg na tysiąc pięćset metrów.

9ef0dbc4e42670e16ad434520f5effc4Olimpiada jest pełna dyscyplin niezwykle wyczerpujących i wymagających. Jedną z nich jest pięciobój nowoczesny, który stanowi połączenie całkowicie rożnych od siebie dziedzin sportu. W olimpijskich zmaganiach ta dyscyplina funkcjonuje już od tysiąc dziewięćset dwunastego roku. Jej twórcą był sam pomysłodawca nowożytnych Igrzysk, czyli Pierre de Coubertin. Miała ona być odwzorowaniem pięcioboju nowożytnego, którego celem było kształtowanie ducha i sprawności żołnierzy. Współczesny pięciobój to połączenie biegu przełajowego, który kończy każdą z rywalizacji w tej konkurencji. Rozpoczyna się, zaś od konkurencji strzeleckiej. We wszystkich konkurencjach uzyskane wyniki przeliczane są na punkty według specjalnych tabel. Jedną z najtrudniejszych konkurencji jest szermierka. Niezwykle, zaś loteryjną dyscypliną w ramach pięcioboju jest jeździectwo, które polega na skokach na przeszkodach. Loteryjność tej konkurencji opiera się na tym, że zawodnik przed zawodami losuje konia, na którym będzie wykonywał przejazd. Środkową konkurencją każdych zawodów jest pływanie. W związku z potrzebą posiadani niezwykle wszechstronnych umiejętności do uprawiania tej dyscypliny przez każdego zawodnika przygotowano specjalny system treningowy zwany przekrojowym. W historii tego sportu spore sukcesy odnosili też Polacy, którzy dwukrotnie zdobyli złoto olimpijskie.

sport_to_zdrowieKolarstwo jest niewątpliwie tą dziedziną sportu, która dobrze znana jest większości ludzi. Olbrzymia rzesza ludzi porusza się na rowerze niemal co dziennie na całym świecie. Dodatkowo wiele osób uprawia kolarstwo amatorsko jako dyscyplinę sportową. Wyczynowe kolarstwo jest, także ważną częścią olimpijskiego programu. W ostatnich latach zostało ono, także rozbudowane o nowsze dyscypliny, które powstały w związku z rozwojem technologicznym. Podstawową, jednak ścigania się na Igrzyskach Olimpijskich jest szacowne kolarstwo klasyczne. W obrębie niego wyróżnić możemy kolarstwo szosowe oraz kolarstwo torowe. W przypadku tego pierwszego wyścig odbywa się na trasie ustawionej na drogach publicznych. Na Olimpiadzie odbywają się wyścigi ze startu wspólnego oraz wyścig na czas. Kolarstwo torowe swoje zawody rozgrywa na specjalnie do tego skonstruowanych torach o odpowiednim pochyleniu trasy. W przypadku tej konkurencji wyścigi odbywają się na czas, ale także na dochodzenie. Najnowszą formułą rywalizacji na rowerze w ramach programu olimpijskiego jest kolarstwo górskie, gdzie zawodnicy rywalizują na specjalnie skonstruowanych trasach w trudnym terenie pod względem ukształtowania. Sport ten z tego powodu należy do bardzo widowiskowych rywalizacji. Jak na razie w programie Olimpiady nie mamy rywalizacji BMX, ale zapewne i ta dyscyplina może zagości, na któryś Igrzyskach.

9Sporty olimpijskie, jak i sama federacja za cel swojego działania stawia sobie przede wszystkim to, żeby sport potrafił łączyć, a nie dzielić. W związku z tym bardzo duży nacisk kładziony jest na tak zwaną sportową rywalizację, w której zgodnie z duchem sportu obowiązują zasady fair play. Chodzi o to, że kluczem do rywalizacji sportowej, tak jak to miało w starożytnej Grecji ma być to, że zastępuje ona wszelkie inne spory, nawet te wojenne pomiędzy ludźmi. Niestety mimo wielu starań i prób do dziś nie udało się doprowadzić do tego, by podczas olimpijskich zmagań, tak jak to miało miejsce wśród starożytnych Greków na świecie nie odbywały się działania wojenne. Jednak mimo, iż to się nie udało wielkim sukcesem ruchu olimpijskiego jest przynajmniej walka o przestrzeganie zasad fair play pomiędzy zawodnikami różnych narodowości. Zasada ta jest , także rozpropagowana pomiędzy amatorami uprawiającymi sport, a zwłaszcza wśród dzieci. Oczywiście częściowo w dzisiejszym sporcie pełnym wielkich pieniędzy koncepcja, iż sam udział jest ważniejszy od samego zwycięstwa nie do końca się sprawdza, ale w sporcie amatorskim niewątpliwie udało się doprowadzić do wejścia tej zasady do kanonu każdego sportowca. Idąc z duchem tej koncepcji Międzynarodowa Federacja Olimpijska przy okazji każdej Olimpiady rozdaje dla zawodników nagrody fair play.

hokejHokej na lodzie jest najważniejszą drużynową grą zimowych igrzysk olimpijskich. Jednak mimo coraz lepszego przygotowania technicznego, czy kondycyjnego zawodników nie przyciąga on już tak uwagi, jak czynił to kilkadziesiąt lat temu mimo, że nadal próbuje się stworzyć podobne schematy rywalizacji. Wynika to z faktu, iż gdy trwała Zimna Wojna rywalizacja w hokeju stawała się rywalizacją świata zachodniego ze światem pod rządami komunistycznymi. Rywalizacja, zwłaszcza między zawodnikami ZSRR i Stanów Zjednoczonych Ameryki potrafiła wielu ludzi rozpalić do czerwoności. Dziś nadal próbuje się tworzyć w ten sam sposób wielkie widowiska hokejowe na lodzie podczas Olimpiad. W ten sposób kreuje się kilak innych można powiedzieć świętych wojen hokejowych. Tym razem naprzeciw siebie stawia się Amerykanów, w których kraju hokej jest nadzwyczaj popularny i Kanadyjczyków, dla których hokej to sport narodowy. Ponadto taką samą rywalizację mają toczyć Czesi, którzy w wyniku podziału rozdzielili się ze Słowacją, właśnie ze Słowakami. Silna rywalizacja istnieje też między krajami skandynawskimi, a zwłaszcza między Szwecją, a Finlandią. Drużyny tu wymienione należą oczywiście do najlepszych ekip na świecie, ale rywalizacja między nimi mimo wszystko nadal nie doprowadza do takich emocji do jakich doprowadzała ta z przed lat.

sport-10Okazuje się, że wielu nawet zagorzałych fanów piłki nożnej zapomina, że sport ten jest ,także częścią zmagań olimpijskich. Wynika to zapewne z faktu, że rozwój piłki nożnej sprawił, iż na Olimpiadzie występuje ona w pewnej okrojonej formie. Chodzi o to, że federacja piłkarska aby nie dublować imprez związanych z tą dyscypliną wysyła na Olimpiadę nie wszystkich profesjonalnych zawodników, ale tylko tych, którzy nie ukończyli dwudziestego trzeciego roku życia. Powoduje to oczywiście to, że nie grają na Igrzyskach największe gwiazdy tego sportu, a rywalizacja zamyka się właściwie wśród nieco starszych juniorów. W dzisiejszej piłce wprawdzie, gdzie wiek zawodników znacząco się obniżył mogą w rywalizacji uczestniczyć zawodnicy, którzy są dość rozpoznawalni, ale mimo wszystko większość piłkarzy tych najbardziej doświadczonych osiąga swój szczyt formy mając zdecydowanie pod trzydziestkę. Miedzy innymi z tego względu ostatnio Komitet Olimpijski i FIFA zgodziły się, by na Olimpiadzie mogli występować trzej zawodnicy z poszczególnych krajów bez ograniczeń wiekowych. Było to niewątpliwie słuszne rozwiązanie z punktu widzenia kibiców, gdyż rozgrywki stały się bardziej ciekawe, a także powstała możliwość pojawienia się gwiazd, zwłaszcza tych którzy swoja karierę postanowili przypieczętować sukcesem na Olimpiadzie.

z5156556Q,Bieganie-to-sport-dla-kazdego-niezaleznie-od-wiekuBiegi to jedna z dyscyplin najbardziej rozbudowanych na Igrzyskach Olimpijskich. Do najbardziej znanych w obrębie tego sportu konkurencji należą na pewno bieg na sto metrów i maraton, przynajmniej w świadomości przeciętnego widza. Biega na sto metrów ze względu oczywiście na widowiskowość, a maraton na czas trwania i wysiłek wkładany przez zawodników. Na Olimpiadzie odbywają się, jednak także inne rodzaje biegów począwszy od biegów krótkich na dwieście, czy czterysta metrów, a skończywszy na biegach długich na dziesięć, czy pięć kilometrów. Dodatkowo jedna z najtrudniejszych konkurencji w obrębie biegów jest bieg na trzy kilometry z przeszkodami. Dyscyplina ta jest szczególnie interesująca, gdyż wielokrotnie podczas jej odbywania się dochodzi do upadków zawodników, co znacząco może zmienić rywalizację w każdej chwili jej trwania. Bieganie to ten rodzaj sportu, który jest najłatwiejszy w odbiorze dla przeciętnego widza, ale także dość silnie łączy widzów z biegaczami, gdyż wielu oglądających tą konkurencję amatorów samych uprawia ten rodzaj sportu. Sprawia to, że także organizacje zajmujące się przygotowywaniem Olimpiady szczególnie promują ten rodzaj dyscypliny jako dostępny do uprawiania przez wszystkich ludzi na świecie, a jednocześnie korzystanie wpływający na zdrowie uprawiających.

2 (1)Jedną z dyscyplin drużynowych na Olimpiadzie jest oczywiście koszykówka. W odróżnieniu od piłki nożnej, w której na Olimpiadzie nie występują zawodnicy dorośli, ale juniorzy do dwudziestego trzeciego roku życia, w koszykówce dla każdego profesjonalnego zawodnika najbardziej cenną rzeczą jest zdobycie olimpijskiego złota. Jednak najbardziej dyscyplina ta przykuła uwagę kibiców, gdy po zmianach w przepisach dopuszczono do gry na Olimpiadzie zawodników, którzy na co dzień występują a najpopularniejszej lidze koszykarskiej świata, czyli NBA. W ten sposób amerykańska drużyna nie musiała już wysyłać do gry zawodników nazywanych amatorami, czyli występujących w ligach uniwersyteckich, co wynikało właśnie z pewnych dziwnych i przestarzałych przepisów, ale mogła do drużyny narodowej zaprosić najlepszych swoich graczy. W ten sposób po raz pierwszy w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym drugim roku na Olimpiadzie w Barcelonie pojawił się tak zwany Dream Team, czyli drużyna marzeń. Nazwą taką ekipę tę ochrzcili Amerykanie w związku z tym, że na parkiecie po raz pierwszy razem mieli wystąpić najlepsi gracze NBA. Oczywiście nazwa okazała się słuszna, gdyż drużyna w wygrywając bardzo wysoko na punkty i grając niezwykle widowiskowo zdobyła olimpijskie złoto, a dodatkowo przyczyniła się to niewątpliwego wzrostu popularności dyscypliny.

greenfield-hotel-bukfurdo-siestaLekkoatletyka, a bardziej poszczególne dyscypliny wchodzące w jej skład funkcjonują w obrębie Nowożytnych Igrzysk olimpijskich od ich zarania. Była ona, także najważniejszych ogniwem odbywających się, także w starożytnej Grecji Igrzysk zarówno olimpijskich, jak i tych lokalnych. Takie dyscypliny, jak różnej długości biegi, rzut dyskiem, rzut oszczepem znane były już starożytnym Grekom. Dziś stanowią podstawę współczesnej lekkoatletyki. W związku z tym, iż wiele dyscyplin lekkoatletycznych wywodzi się z tak zamierzchłych z dzisiejszej perspektywy czasów wielu traktuje lekkoatletykę za matkę wszystkich sportów. Niewątpliwe jest też tak, że poszczególne konkurencje lekkoatletyczne stanowią ważne ogniwo treningów w różnych innych dyscyplinach sportowych. Oczywiście najbardziej widowiskowymi konkurencjami lekkoatletycznymi jakie odbywają się również na Olimpiadzie SA biegi krótkie, a zwłaszcza bieg na sto metrów, którego zwycięzca najczęściej zostaje okrzyknięty najszybszym człowiekiem świata. Inne konkurencje może nie wiodą, aż takiego prymu, ale lekkoatletyka jako całość stanowią najważniejsze ogniwo całej olimpiady. Zawody lekkoatletyczne zawsze trwają tak długo, jak niemal cała olimpiada. Zawody, zaś które odbywają się na jednej arenie olimpijskiej powodują przyciąganie szerokiej rzeszy widzów.